فاجعه فراموش‌شده در دل البرز: روستای ۳۰۰ ساله اعلایی، قطب کشاورزی قزوین، در تاریکی مطلق!+ فیلم

فاجعه فراموش‌شده در دل البرز: روستای ۳۰۰ ساله اعلایی، قطب کشاورزی قزوین، در تاریکی مطلق!

**قزوین – خبر شهر (۳۱ شهریور ۱۴۰۴)** – روستای اعلایی در بخش کوهین استان قزوین، با بیش از ۳۰۰ سال قدمت و شهرت به عنوان قطب تولید میوه (سیب، گردو، گیلاس) و عسل طبیعی، در سایه بی‌توجهی مسئولان در حال نابودی است. این روستا با جمعیتی حدود ۴۰۰ نفر، که عمدتاً به کشاورزی و زنبورداری مشغول‌اند، از ابتدایی‌ترین امکانات مانند برق پایدار، آب شرب، گاز و جاده آسفالته محروم است. به گزارش *خبر شهر*، این وضعیت نه تنها معیشت ساکنان را تهدید می‌کند، بلکه میراث ۳۰۰ ساله کشاورزی این منطقه – که به دوران قاجار بازمی‌گردد – را در معرض خطر قرار داده است.

باغ‌های میوه اعلایی و کندوهای عسل این دهستان، سالانه صدها تن محصول باکیفیت تولید می‌کنند که بخش قابل‌توجهی از آن به بازارهای داخلی راه می‌یابد. اما نبود  برق، نبود سیستم آبیاری مدرن، فقدان گاز برای گرمایش و جاده‌های خاکی پر از چاله، تولید را به شدت مختل کرده است. کشاورزان می‌گویند  محصولات‌شان به دلیل نبود یخچال و حمل‌ونقل گراقیمت  به دلیل جاده خاکی  فاسد می‌شود و زنبورداران از کاهش تولید عسل به دلیل شرایط نامناسب خبر می‌دهند.

در گفت‌وگوهای اختصاصی *خبر شهر* با اهالی دهستان کوهین، خشم و ناامیدی موج می‌زند:

**آقای علایی ، ۵۵ ساله، باغدار اعلایی:**
“۳۰۰ سال است که اجدادمان اینجا سیب و گردو کاشتند. حالا ما حتی برق نداریم که پمپ آب روشن کنیم! فصل برداشت که برسد، میوه‌ها روی درخت می‌گندند. جاده خراب است، گاز نداریم، آب شرب هم که آرزوست. مسئولین فقط وعده می‌دهند، اما خبری از عمل نیست!”

**دانشجوی اعلایی ، زنبوردار:**
“کندوهای عسل ما نسل‌اندرنسل افتخار این روستاست. اما بدون برق و جاده، چطور عسل را به بازار ببریم؟ بچه‌هایمان در تاریکی درس می‌خوانند. این چه عدالتی است؟

علی اعلایی
“دهستان کوهین با ۱۰ روستا مثل اعلایی در محرومیت غرق شده. ما سالانه ۵۰۰ تن میوه و ۱۰ تن عسل تولید می‌کنیم، اما انگار برای دولت نامرئی هستیم. اگر بودجه نیست، حداقل پنل خورشیدی بدهند تا خودمان برق تولید کنیم!”

### پیشنهاد عملی به مسئولین: پنل‌های خورشیدی برای نجات اعلایی
با توجه به آفتاب‌گیر بودن منطقه کوهین و محرومیت شدید روستای اعلایی از برق پایدار، پیشنهاد می‌شود وزارت نیرو و سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر ایران (ساتبا) در اقدامی فوری، طرح نصب **پنل‌های خورشیدی** را برای تأمین برق خانگی و کشاورزی این روستا اجرا کنند. این راه‌حل نه تنها کم‌هزینه‌تر از احداث خطوط انتقال برق است، بلکه با توجه به پتانسیل بالای منطقه برای انرژی خورشیدی، می‌تواند:
– **تأمین برق پایدار** برای پمپ‌های آب کشاورزی و یخچال‌های نگهداری محصولات فراهم کند.
– **کاهش هزینه‌های تولید** برای زنبورداران و باغداران ایجاد کند.
– **مهاجرت معکوس** را به این روستای تاریخی تشویق کند.
– **الگویی برای سایر مناطق محروم** باشد.

برآورد اولیه نشان می‌دهد که با نصب پنل‌های خورشیدی برای هر خانوار (حدود ۱۰۰ خانوار) و چند واحد مرکزی برای باغ‌ها و کندوها، نیاز برقی روستا با هزینه‌ای کمتر از ۵ میلیارد تومان تأمین می‌شود – مبلغی ناچیز در برابر بودجه‌های کلان عمرانی!

*خبر شهر* از مسئولین دعوت می‌کند به این فریاد ۳۰۰ ساله گوش دهند. آیا وقت آن نیست که اعلایی، این جواهر البرز، از تاریکی به نور برسد؟ نظر شما چیست؟ در کامنت‌ها بنویسید!