آتش زیر خاکستر؛ وقتی قاچاق آرد در شهریار به معضلی مفتضحانه تبدیل شد+ فیلم
تفاوت ۳۵ برابری قیمت آرد دولتی و آزاد، جرم را به صرفهترین کار ممکن تبدیل کرده است شهرستان شهریار - خبرنگار ما: در حالی که هر کیسه آرد یارانهای با هزینه حمل، حدود ۷۰ تا ۹۰ هزار تومان برای...
🔥 فاجعه نان در شهریار؛ از رانت میلیاردی تا قاچاق آشکار آرد
در حالی که هر کیسه آرد یارانهای با هزینه حمل، حدود ۷۰ تا ۹۰ هزار تومان برای نانوایان تمام میشود، قیمت آرد آزاد در بازار به رقمی نجومی رسیده است. بر اساس لیستهای قیمت موجود در بازار، هر کیسه ۴۰ کیلویی آرد آزاد تا یک میلیون و ۴۰۰ هزار تومان نیز معامله میشود. این فاصله نجومی میان قیمت دولتی و آزاد، به سوداگران اجازه میدهد تا با فروش سهمیههای یارانهای، سودهای کلان و غیرقانونی به دست آورند.
💰 رانت ۲۰۰ میلیونی؛ ریاضیات سود در نانواییها
یک محاسبه ساده، ابعاد این فاجعه را آشکارتر میکند. نانوایی که سهمیه ماهانه ۳۰۰ کیسه آرد یارانهای دارد، اگر تنها روزانه ۳ کیسه نان بپزد (۱۰۰ کیسه در ماه) و باقیمانده (۲۰۰ کیسه) را به قیمت آزاد به بازار بفروشد، ماهانه درآمدی نجومی به دست میآورد:
| شرح | مبلغ (تومان) |
|---|---|
| قیمت هر کیسه آرد دولتی با حمل | حدود ۹۰,۰۰۰ |
| قیمت هر کیسه آرد آزاد | تا ۲,۹۰۰,۰۰۰ |
| سود حاصل از فروش هر کیسه | بیش از ۲,۸۳۰,۰۰۰ |
| سود ماهانه از فروش ۲۰۰ کیسه | 🔥 حدود ۰۰۰۰میلیون تومان |
🚚 قاچاق علنی آرد در شهریار؛
ساعاتی پیش، اسناد و اطلاعاتی از یک شبکه انحراف آرد در شهریار به دست خبرنگار ما رسید که نشان میدهد آرد سهمیهای ۱۸ درصد مخصوص نان بربری، بهصورت قاچاق از یک نانوایی بربری خارج و به نانوایی لواش تنوری در شهرک امیریه منتقل میشود.
در این زنجیره قاچاق، آردهای سهمیهای از نانوایی بربری که ظاهراً نان نمیپزد، تحویل گرفته شده و به یک واحد لواشپزی در امیریه میرسد. این نانوایی لواش که ظاهراً واحد آزادپز است و سهمیه دولتی ندارد، آرد قاچاق را با کیسههای سفید وارد چرخه میکند و سپس نان حاصل را درامیریه بهصورت دانهای و با قیمت نجومی ۳۰ هزار تومان به فروش میرساند.
🏢 انحصار در سایه؛ وقتی برخی بیش از ۱۰ نانوایی در اختیار دارند
طبق لیست رسیده به دست ما، برخی افراد بیش از ۱۰ نانوایی یا حتی بیشتر در اختیار دارند. این انباشت جوازها در دست عدهای خاص، به آنها امکان میدهد تا بازار آرد یارانهای را به انحصار خود درآورند و سودهای کلان از فروش خارج از شبکه سهمیهها به دست آورند. در این میان، نانواهای واقعی و شاطران زحمتکش، تحت فشار اجارههای سنگین این جوازها، ناچار به کاهش کیفیت یا انحراف آرد میشوند.
🔥 سوال آتشین از مسئولان نظارتی و اتحادیه نانوایان شهریار
با وجود قوانین روشن و صریح، این پرسشهای سوزان مطرح میشود:
- چرا تخلفات مفتضحانه در شهریار، علنی و بیپروا انجام میشود و متخلفان هیچ ترسی از قانون ندارند؟
طبق ماده ۱ قانون مجازات اخلالگران در نظام اقتصادی کشور، «اخلال در امر توزیع مایحتاج عمومی از طریق گرانفروشی کلان ارزاق و احتکار عمده ارزاق و پیشخرید فراوان تولیدات کشاورزی و سایر تولیدات مورد نیاز عامه به منظور ایجاد انحصار یا کمبود در عرضه آنها» از مصادیق بارز اخلال در نظام اقتصادی محسوب میشود. همچنین «سوءاستفاده عمده از فروش غیرمجاز تجهیزات فنی و مواد اولیه در بازار آزاد» نیز در همین قانون جرم انگاری شده است. حتی در ماده ۲ همین قانون، برای اخلال کلان در نظام اقتصادی که در حد افساد فیالارض باشد، مجازات اعدام پیشبینی شده است. - چرا با وجود تشدید بازرسیها و برخورد با برخی متخلفان در تهران، در شهریار غائله همچنان پابرجاست؟
به تازگی در تهران، با افزایش بازرسیها، سهمیه آرد ۱۳۸ نانوایی متخلف قطع شده و حتی رئیس اتحادیه نانوایان سنتی تهران برکنار شده است. اما در شهریار، خبری از این برخوردهای قاطع نیست. آیا مسئولان نظارتی شهریار، از قوانین و مصوبات سراسری مستثنی هستند؟ - آیا رئیس اتحادیه نانوایان شهریار از قانون فراتر است و تخلفاتش دیده نمیشود؟
وقتی در تهران، رئیس اتحادیه به دلیل قصور در نظارت بر تخلفات برکنار میشود، این سوال جدی مطرح میشود که چرا در شهریار، با وجود شبکههای علنی قاچاق آرد و اجارهداری جوازها و تعدد جواز در اختیار افراد خاص، هیچ واکنشی از سوی اتحادیه دیده نمیشود؟ آیا اتحادیه نانوایان شهریار، در قبال این فساد آشکار، مسئولیتی احساس نمیکند؟ - اجاره جواز؛ کابوسی که بر دوش نانوا و سفره مردم سنگینی میکند
یکی از معضلات بزرگ شهرستان، فعالیت افرادی است که هیچ تخصصی در پخت نان ندارند، اما با استفاده از نفوذ خود موفق به دریافت جواز نانوایی شدهاند. قیمت خرید و فروش هر جواز نانوایی تا ۳ میلیارد تومان نیز رسیده است و در یکی از اسناد بهدستآمده، فاش شده که یکی از اعضای شورای شهر شهریار، یک جواز نانوایی دریافت کرده، آن را به قیمت گزاف فروخته و سپس دوباره برای دریافت جواز جدید درخواست داده است. این رفتار زنجیرهای، نشان از یک فساد سیستمی دارد که در آن، نان به جای کالایی برای تأمین معیشت مردم، به ابزاری برای گردش مالی بیحساب و کتاب افرادی خاص تبدیل شده است.
🌾 آرد ۱۸ درصد، ۱۵ درصد و ۱۲ درصد؛ سوداگری بر سر نوع نان
در سیستم توزیع آرد یارانهای، هر نوع نان، آرد مخصوص به خود را دارد. آرد ۱۸ درصد مخصوص نان بربری، آرد ۱۵ درصد برای نان لواش و آرد ۱۲ درصد برای سنگک است. با وجود اینکه پخت بربری سختتر و نیازمند نیروی کار ماهر و بیشتر است، نانواها به دلیل هزینههای بالای اجاره جواز و فشار اقتصادی، ناچار به تغییر رسته به سمت نانهای سادهتر مانند لواش میشوند، حتی اگر نیاز منطقه به نان بربری باشد.
💡 راهکار فرار از بنبست؛ تکنرخی کردن آرد
کارشناسان راهکار اساسی برای برونرفت از این وضعیت را تکنرخی کردن آرد و پرداخت مستقیم یارانه به مصرفکننده میدانند تا انگیزه قاچاق از بین برود و کیفیت نان برای مردم بهبود یابد. اما تا زمانی که اختلاف فاحش قیمت آرد دولتی و آزاد پابرجاست، قاچاق آرد سودآورترین و بیریسکترین شغل ممکن باقی خواهد ماند.
بدون نظر! اولین نفر باشید