ناوهای جنگی آمریکا سر راه نفت ایران

 در ادامه چالش‌های آمریکا با ایران و در جهت فشار بیشتر بر تهران و کاراکاس، ایالات متحده برای جلوگیری از فروش نفت ایران به ونزوئلا دست‌به‌کار ارسال ناو جنگی به دریای کارائیب شد. خبرگزاری فارس گزارش داد، اسامی چهار ناو جنگی نیروی دریایی آمریکا که به همراه هواپیمای «پی ۸ پوسایدون» از اسکادران VP-۲۶ به منطقه کارائیب اعزام شده‌اند، مشخص شده است.

طبق این گزارش، «کشتی جنگی یواس‌اس دیترویت USS Detroit (LCS-۷)، کشتی جنگی یواس‌اس لاسن USS Lassen (DDG-۸۲)، کشتی جنگی یواس‌اس پربل USS Preble (DDG-۸۸) و کشتی جنگی یواس‌اس فاراگات USS Farragut (DDG-۹۹) برای مقابله احتمالی با نفتکش‌های ایرانی که ممکن است به سمت ونزوئلا در حال حرکت باشند، اعزام شده‌اند. ایران و ونزوئلا تحت تحریم‌های یک‌جانبه از سوی ایالات متحده قرار دارند.

تا لحظه تنظیم این گزارش، مقامات وزارت خارجه، شرکت ملی نفتکش و سازمان بنادر ایران دراین‌باره موضعی نگرفته‌اند، هرچند مقامات ایران پیش‌تر درباره ادعاهای مشابه مقامات آمریکا واکنش نشان داده بودند و ضمن بی‌اساس‌خواندن آنها تأکید کرده بودند کشور ثالث نمی‌تواند به این شکل در روابط ایران و ونزوئلا دخالت کند. اواخر هفته گذشته، یک مقام آمریکایی با ادعای اینکه ایران به ونزوئلا بنزین ارسال کرده، گفت که واشنگتن با استناد به این مسئله به دنبال اقدام جدید علیه تهران است.

به گزارش ایلنا به نقل از رویترز، این مقام آمریکایی مدعی شد که واشنگتن اطمینان دارد دولت نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهوری ونزوئلا، در ازای دریافت سوخت از ایران، چندین تن طلا در اختیار این کشور قرار می‌دهد. وی در ادامه ادعاهای خود افزود که این مسئله نه‌تنها با انتقاد آمریکا روبه‌روست، بلکه کشورهای منطقه نیز از آن استقبال نمی‌کنند. این مقام آمریکایی گفت که ما به دنبال بررسی اقدام‌هایی هستیم که می‌توان در این خصوص انجام داد.

ادعای تبادل طلا بین ایران و ونزوئلا نیز مدتی است که توسط آمریکا پیگیری شده. از اواسط اردیبهشت‌ماه، مقامات آمریکایی مدعی شده‌اند که ونزوئلا هزینه خدمات ایران در صنعت نفت این کشور را با طلا می‌پردازد. این ادعای او با موضع‌گیری سخنگوی وزارت خارجه ایران مواجه شد. سیدعباس موسوی، اظهارات بیان‌شده را بی‌اساس و در جهت زمینه‌سازی برای اعمال فشار بیشتر از سوی آمریکا بر دولت ونزوئلا و ایجاد اخلال و دخالت در روابط تجاری میان دو کشور ایران و ونزوئلا ارزیابی کرد. الیوت آبرامز، دیپلمات ارشد آمریکا در امور ونزوئلا، گفته بود که ایران «نقش فزاینده‌ای در ونزوئلا دارد».

ادعاهای این دیپلمات آمریکایی در پی این مطرح می‌شود که مایک پمپئو، وزیر امور خارجه آمریکا، در کنفرانسی خبری در وزارت خارجه مدعی شد که هواپیمایی ماهان کمک‌های نامشخصی را برای دولت مادورو ارسال کرده است. شبکه خبری بلومبرگ هم به نقل از «منابع آگاه» مدعی شده است که ونزوئلا این ماه ۹ تن طلا – معادل حدودا ۵۰۰ میلیون دلار – را در ازای خدمات ایران برای بازسازی پالایشگاه‌های این کشور با هواپیما به ایران ارسال کرده است.

کمی بعد، سخنگوی دولت نیز به ماجرا ورود کرد. علی ربیعی موضوع مبادله مالی بین ایران و ونزوئلا را تکذیب نکرد؛ ولی گفت «روابط ایران و ونزوئلا یک رابطه قانونی بوده و بر مبنای توافق دو دولت شکل گرفته است و به هیچ کشور ثالثی ارتباط ندارد».

او ادامه داد: «کشورهای ثالث و به‌ویژه آمریکا روی این خبر فضاسازی رسانه‌ای ایجاد می‌کنند؛ اما باید بدانند که نه آمریکا و نه هیچ کشور ثالثی حق دخالت در تعاملات دوجانبه‌ را ندارد. تفاهم و تعامل میان ایران و ونزوئلا بر مبنای اصول حقوق بین‌الملل شکل گرفته و به دیگر کشورها ارتباط ندارد. ما دو دولت هستیم که تعامل و همکاری متقابل داریم».

این ادعاها در حالی مطرح می‌شود که رابطه ایران و ونزوئلا هیچ‌گاه از نظرها دور نبوده، آن‌چنان‌که علاوه‌بر تعاملات سیاسی، این دو کشور رابطه اقتصادی خوبی هم با یکدیگر داشتند. ایران و ونزوئلا در دو دهه اخیر رابطه گرمی با یکدیگر داشته‌اند. این دو کشور به واسطه عضویت در جنبش عدم تعهد و سیاست‌های ضدآمریکایی و نیز به‌خاطر اشتراک در قرارداشتن زیر فشارهای سیاسی، اقتصادی و تحریمی آمریکا، همکاری‌های مختلفی با یکدیگر داشته‌اند.

موضوع اعزام ناو در مسیر نفتکش‌های ایران در حالی مطرح می‌شود که پیش‌تر، یک نفتکش حامل نفت ایران با نام گریس ۱، در آب‌های جبل‌الطارق به خواست آمریکا و توسط نیروهای بریتانیایی توقیف شد. این ماجرا که با توقیف یک نفتکش بریتانیایی در آب‌های جنوب ایران نیز همراه شد، چالشی طولانی بین تهران و لندن و واشنگتن ایجاد کرد، اما در نهایت، دادگاه محلی بدون مخالفت از دولت مرکزی حکم به رفع توقیف این نفتکش ایرانی داد و درخواست آمریکا برای تعویق را نیز بی‌پاسخ گذاشت تا نفتکش آزاد شود. آمریکا آن زمان تلاش کرده بود خود نفتکش ایرانی را در اختیار بگیرد، اما درخواست از بریتانیا برای تعویق آزادسازی نفتکش و نیز تماس با ناخدای کشتی بی‌نتیجه ماند. این بار ظاهرا واشنگتن امیدوار است خود متولی مستقیم ربایش نفت ایران شود.